Jak przygotować się na aplikację komorniczą krok po kroku

Wymagania i formalności przed aplikacją komorniczą

Zanim zaczniesz realnie przygotowywać się na aplikację komorniczą, warto na chwilę odłożyć plan nauki, testy i rozważania o egzaminie. Pierwszy krok jest prosty, ale bezlitosny: sprawdzenie, czy w ogóle spełniasz ustawowe wymagania, które pozwalają przystąpić do egzaminu wstępnego na aplikację komorniczą.

Tutaj nie ma uznaniowości ani „furtki bocznej”. Ustawa o komornikach sądowych z 22 marca 2018 r. jasno wskazuje, kto może zostać kandydatem. Niespełnienie choćby jednego warunku oznacza, że zgłoszenie o przystąpieniu do egzaminu zostanie odrzucone – niezależnie od tego, jak dobrze jesteś przygotowany merytorycznie.

Co ważne, w porównaniu z aplikacją adwokacką, radcowską czy notarialną, ścieżka komornicza dużo mocniej filtruje kandydatów nie tylko pod kątem wiedzy prawniczej, ale też cech osobowości i odporności psychicznej. I nie jest to przypadek – praca komornika wygląda zupełnie inaczej niż praca „zza biurka”.

Wykształcenie prawnicze i warunki osobiste kandydata

Studia prawnicze i tytuł magistra prawa

Podstawą wszystkiego są ukończone wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskanie tytułu magistra prawa. Bez tego nie da się ani przystąpić do egzaminu wstępnego, ani zostać wpisanym na listę aplikantów.

Nie pomogą:

• studia podyplomowe,
• kursy prawnicze,
• doświadczenie w kancelarii,
• nawet wieloletnia praca przy sprawach egzekucyjnych.

Liczy się wyłącznie dyplom magistra prawa.

Dlaczego ten wymóg jest tak sztywny? Bo zawód komornika sądowego opiera się na bardzo szerokiej wiedzy prawniczej. W praktyce codzienna praca komornika dotyka m.in.:

• prawa cywilnego materialnego (zobowiązania, prawo rzeczowe, spadki),
• postępowania cywilnego, zwłaszcza części egzekucyjnej (art. 776–1170 KPC),
• prawa konstytucyjnego i ustrojowego,
• prawa rodzinnego (np. alimenty),
• prawa administracyjnego,
• elementów prawa gospodarczego.

To właśnie ten zakres jest później weryfikowany na egzaminie wstępnym na aplikację komorniczą, a następnie w trakcie aplikacji i egzaminu komorniczego.

Absolwenci zagranicznych studiów prawniczych również mogą ubiegać się o aplikację komorniczą, ale tylko wtedy, gdy:

• ich dyplom został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej,
• przejdą procedurę nostryfikacji,
• uzyskają potwierdzenie równoważności z polskim tytułem magistra prawa.

Bez tego nie ma mowy o dalszych krokach.

Ważna praktyczna informacja:
Do egzaminu wstępnego można podejść jeszcze przed formalnym odebraniem dyplomu, o ile:

• masz zaliczone wszystkie egzaminy i praktyki,
• masz wyznaczony termin egzaminu magisterskiego,
• złożysz odpowiednie zaświadczenie z uczelni.

Jeśli w takiej sytuacji uzyskasz pozytywny wynik z egzaminu, musisz najpóźniej 7 dni przed egzaminem dostarczyć dokument potwierdzający uzyskanie tytułu magistra. Brak dokumentu = utrata prawa do przystąpienia do egzaminu, nawet przy świetnym wyniku testu.

Wiek, obywatelstwo i zdolność do czynności prawnych

Obywatelstwo polskie
Kandydat na aplikanta komorniczego musi posiadać obywatelstwo polskie. To warunek bez wyjątków. Nawet obywatel innego kraju UE nie może przystąpić do aplikacji, jeśli nie ma polskiego obywatelstwa.

Dopuszczalne jest podwójne obywatelstwo, ale jedno z nich musi być polskie. Wynika to z faktu, że komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym, działa w imieniu państwa i korzysta z ochrony prawnej podobnej do innych organów władzy publicznej.

Wiek kandydata

• aby przystąpić do egzaminu wstępnego i odbywać aplikację – minimum 26 lat,
• aby zostać powołanym na komornika sądowego – minimum 28 lat.

W praktyce ten wymóg jest logiczny. Jeśli ktoś kończy studia w wieku 24–25 lat, może szybko rozpocząć przygotowanie do egzaminu, a dzięki temu, że aplikacja komornicza trwa 2 lata, a następnie następuje co najmniej 2-letnia asesura, wiek 28 lat „robi się sam” po drodze.

Pełna zdolność do czynności prawnych
Kandydat nie może być:

• ubezwłasnowolniony całkowicie ani częściowo,
• pozbawiony praw publicznych.

To warunek absolutny – utrata zdolności do czynności prawnych w trakcie aplikacji oznacza automatyczną utratę statusu aplikanta.

Niekaralność i nieskazitelny charakter

Tutaj wymagania są jednymi z najsurowszych spośród wszystkich aplikacji prawniczych.

Kandydat:

• nie może być skazany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,
• nie może mieć toczącego się postępowania karnego o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.

Dotyczy to m.in.:

• kradzieży,
• oszustw,
• fałszowania dokumentów,
• przestępstw podatkowych.

Jeżeli skazanie uległo zatarciu, kandydat jest traktowany jak osoba niekarana – wtedy droga do aplikacji znów się otwiera.

Oprócz „czystej kartoteki” liczy się też nieposzlakowana opinia i nieskazitelny charakter. To pojęcie ocenne, ale w praktyce oznacza, że komisja kwalifikacyjna bierze pod uwagę:

• dotychczasowy styl życia,
• wcześniejsze miejsca pracy,
• zachowanie etyczne,
• ewentualne kary dyscyplinarne w innych zawodach,
• a czasem nawet aktywność publiczną.

Można więc spełniać warunki formalne, a mimo to nie zostać wpisanym na listę aplikantów, jeśli izba uzna, że kandydat nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu.

Zdolność psychiczna i fizyczna do wykonywania zawodu

To element, który najbardziej odróżnia aplikację komorniczą od aplikacji adwokackiej, radcowskiej czy notarialnej.

Już na etapie zgłoszenia o przystąpieniu do egzaminu trzeba przedstawić zaświadczenie lekarza medycyny pracy potwierdzające brak przeciwwskazań psychicznych i fizycznych.

Badania obejmują m.in.:

• ogólną ocenę zdrowia,
• zdolność do pracy w terenie,
• odporność na stres,
• stabilność emocjonalną,
• zdolność radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych.

To nie jest „formalność”. Zawód komornika wiąże się z:

• eksmisjami,
• zajęciami majątku,
• bezpośrednimi konfrontacjami z dłużnikami,
• agresją słowną, a czasem fizyczną,
• ogromną odpowiedzialnością finansową.

Badania pokazują, że ponad 80 z 84 komorników doświadcza objawów silnego stresu zawodowego. Dlatego weryfikacja predyspozycji psychicznych następuje już na samym początku – zanim kandydat zacznie właściwe przygotowanie do egzaminu.

Kto realnie może zostać aplikantem komorniczym

Czy aplikacja komornicza jest dostępna dla każdego prawnika?

Formalnie – tak. Praktycznie – nie do końca.

Od strony egzaminacyjnej aplikacja komornicza jest jedną z najbardziej dostępnych aplikacji prawniczych. Zdawalność egzaminu wstępnego w ostatnich latach wynosiła 61–73%, a w 2025 roku sięgnęła aż 78,6% (268 zdanych na 341 przystępujących).

Dla porównania:

• aplikacja adwokacka – ok. 55%,
• aplikacja radcowska – ok. 52%,
• aplikacja notarialna – ok. 33%.

Dlaczego tak jest?

• węższy zakres materiału (brak prawa karnego),
• mniejsza konkurencja – w 2025 r. tylko 341 kandydatów,
• wysoki limit przyjęć w stosunku do liczby zdających,
• bardzo duża powtarzalność pytań (w 2025 r. powtórzyło się 140 z 150 pytań).

Z punktu widzenia nauki do egzaminu i strategii testowej, przygotowanie do aplikacji komorniczej jest więc stosunkowo przewidywalne.

Problem pojawia się gdzie indziej – w barierze psychologicznej.

Porównanie z innymi aplikacjami prawniczymi

• Aplikacja komornicza trwa 2 lata (krócej niż adwokacka i radcowska).
• Oferuje wynagrodzenie już w trakcie aplikacji (zwykle 3 000–5 000 zł).
• Po asesurze daje jedne z najwyższych perspektyw finansowych w zawodach prawniczych.

Jednocześnie:

• wiąże się z najwyższym poziomem stresu,
• wymaga gotowości do pracy w terenie,
• oznacza codzienny kontakt z konfliktami i emocjami.

Dlatego wielu prawników wybiera aplikację radcowską lub adwokacką, mimo trudniejszego egzaminu.

Predyspozycje do pracy komornika sądowego

Dobry kandydat na aplikanta komorniczego to osoba, która:

• jest odporna psychicznie,
• potrafi zachować dystans emocjonalny,
• jest asertywna, ale nie agresywna,
• dobrze radzi sobie w sytuacjach konfliktowych,
• umie podejmować decyzje pod presją,
• jest skrupulatna i odpowiedzialna.

Jeśli ktoś:

• unika konfrontacji,
• źle znosi krytykę,
• ma trudność z egzekwowaniem decyzji,
• woli wyłącznie pracę biurową,

— nawet przy świetnym przygotowaniu do egzaminu, może nie odnaleźć się w zawodzie komornika.

I właśnie dlatego warto to wszystko przeanalizować zanim zaczniesz intensywną naukę do egzaminu na aplikację komorniczą.

Egzamin wstępny na aplikację komorniczą – jak wygląda i jak się do niego przygotować

Egzamin wstępny to najważniejszy moment na drodze do aplikacji komorniczej. Bez jego zdania nie ma wpisu na listę aplikantów, nie ma aplikacji i – w konsekwencji – nie ma szans, by w przyszłości zostać komornikiem sądowym. Dobra wiadomość jest taka, że to egzamin przewidywalny, oparty na jasnych zasadach i możliwy do „rozpracowania”, jeśli wiesz, jak wygląda w praktyce i jak się do niego przygotować.

Poniżej rozkładamy cały egzamin na czynniki pierwsze – bez urzędniczego żargonu, za to z konkretami, liczbami i przykładami.

Jak wygląda egzamin wstępny na aplikację komorniczą w praktyce

Forma egzaminu testowego

Egzamin wstępny na aplikację komorniczą ma formę państwowego testu jednokrotnego wyboru. To klasyczny egzamin prawniczy w wersji „zero-jedynkowej” – odpowiedź jest albo dobra, albo zła.

Najważniejsze fakty:

• 150 pytań testowych
• każde pytanie ma 3 odpowiedzi (A, B, C)
• tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa
• 1 punkt za każdą poprawną odpowiedź
• 0 punktów za błędną lub brak odpowiedzi
• brak punktów ujemnych

Test jest papierowy. Otrzymujesz:

• arkusz z pytaniami,
• osobną kartę odpowiedzi, która jest jedynym dokumentem sprawdzanym przez komisję egzaminacyjną.

I tu ważna rzecz, o której wielu kandydatów zapomina:
odpowiedzi zaznaczonej na karcie nie da się zmienić. Nie ma skreślania, poprawiania, zamazywania. Jedno zakreślenie = decyzja ostateczna.

Dlatego część zdających najpierw rozwiązuje test na arkuszu, a dopiero później – po spokojnym sprawdzeniu – przenosi odpowiedzi na kartę. To bezpieczna strategia, ale wymaga dobrego zarządzania czasem.

Charakter egzaminu prawniczego i konkursowego

W starszych przepisach mówiło się o egzaminie konkursowym. Obecnie, zgodnie z ustawą o komornikach sądowych z 2018 r., obowiązuje nazwa egzamin wstępny – tak jak na aplikacje adwokacką, radcowską czy notarialną.

Ten egzamin ma trzy kluczowe cechy:

1. Państwowy egzamin kwalifikacyjny
   Organizuje go Ministerstwo Sprawiedliwości. Jest publiczny, jednolity w całej Polsce i oparty na oficjalnym wykazie aktów prawnych.
2. Egzamin selekcyjny
   Samo zdanie egzaminu (czyli 100 punktów) to nie zawsze wszystko. O przyjęciu decyduje też ranking kandydatów i limity miejsc w izbach komorniczych.
3. Egzamin czysto teoretyczny
   Nie ma części ustnej ani praktycznej. Liczy się znajomość przepisów – ich treści, wyjątków i procedur. Komentarze, orzecznictwo czy poglądy doktryny nie są wymagane.

Pytania mają różny charakter:

• definicyjny,
• „przepisowy” (co wolno, czego nie wolno),
• kazusowy (krótki stan faktyczny),
• proceduralny (kolejność czynności).

Nie są podchwytliwe, ale są bardzo precyzyjne. Tu nie wystarczy „kojarzyć sens” – trzeba znać szczegóły.

Organizacja egzaminu przez Ministerstwo Sprawiedliwości

Egzamin wstępny przeprowadzają komisje kwalifikacyjne powoływane przez Ministra Sprawiedliwości. Każda komisja liczy 7 osób, w tym:

• sędziów,
• przedstawicieli samorządu komorniczego,
• pracownika naukowego z tytułem co najmniej doktora habilitowanego.

W 2025 r. działało 7 komisji egzaminacyjnych (m.in. Warszawa, Kraków, Gdańsk, Poznań, Katowice, Wrocław, Lublin). Dla porównania: aplikacja adwokacka miała 18 komisji, a radcowska 15 – to pokazuje mniejszą skalę egzaminu komorniczego.

Kandydat nie wybiera komisji. Przydział następuje automatycznie. Informację o:

• miejscu,
• dacie,
• godzinie (zwykle 11:00),
• numerze stolika

otrzymujesz listem poleconym co najmniej 14 dni przed egzaminem.

Egzamin odbywa się raz w roku, zwykle w ostatnią sobotę września.
W 2026 r. zaplanowano go na 26 września (sobota).

Spóźnienie lub nieobecność = rezygnacja z egzaminu. Nie ma drugiego terminu.

Struktura egzaminu, przebieg i limity czasowe

Ile pytań na egzaminie na aplikację komorniczą

Liczba pytań jest stała i niezmienna:

• 150 pytań testowych

Każde pytanie:

• ma jedną poprawną odpowiedź,
• pozostałe dwie to tzw. dystraktory – brzmią logicznie, ale są błędne.

Maksymalny wynik to 150 punktów.

Czas trwania egzaminu na aplikację komorniczą

Na rozwiązanie testu masz 150 minut, czyli:

• 2 godziny i 30 minut,
• średnio 1 minuta na pytanie.

To dużo i mało jednocześnie. Proste pytania warto robić szybko (30–45 sekund), żeby zostawić czas na trudniejsze.

Rekomendowana strategia czasowa:

• szybki przegląd testu (ok. 5 minut),
• pierwsze przejście – pytania łatwe i średnie,
• drugie przejście – pytania trudne,
• przeniesienie odpowiedzi na kartę (jeśli stosujesz tę metodę),
• końcowe sprawdzenie.

Osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności mogą otrzymać wydłużony czas (nawet do 225 minut) lub inne dostosowania – ale wniosek trzeba złożyć już na etapie zgłoszenia o przystąpieniu do egzaminu.

Sposób udzielania odpowiedzi i punktacja

Najważniejsze zasady:

• zaznaczasz jedną odpowiedź,
• więcej niż jedna = 0 punktów,
• brak odpowiedzi = 0 punktów,
• brak punktów ujemnych.

Wniosek jest prosty: zawsze zaznacz odpowiedź, nawet jeśli zgadujesz. Statystycznie masz 33% szans na punkt, zamiast pewnego zera.

Po egzaminie karty odpowiedzi są skanowane i sprawdzane automatycznie. Klucz odpowiedzi jest publikowany w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Sprawiedliwości – zwykle kilka dni po egzaminie.

Progi, punkty i zdawalność egzaminu wstępnego

Próg zdawalności egzaminu na aplikację komorniczą

Aby uzyskać pozytywny wynik, musisz zdobyć:

• co najmniej 100 punktów na 150 możliwych,
• czyli 66,67% poprawnych odpowiedzi.

Ten próg obowiązuje od 2009 roku i jest taki sam jak na aplikacjach adwokackiej, radcowskiej i notarialnej.
99 punktów = egzamin niezdany. Tu nie ma „zaokrągleń”.

Ile punktów trzeba mieć na aplikację komorniczą

Formalnie: 100 punktów.
W praktyce: decyduje ranking i limity miejsc w izbach.

Jeśli w danej izbie jest np. 50 miejsc, a 60 osób uzyskało 100+ punktów, na aplikację dostanie się tylko 50 najlepszych wyników.

Ale uwaga – przy aplikacji komorniczej to rzadkość.
W 2025 roku:

• przystąpiło 341 kandydatów,
• zdało 268 osób (78,6%),
• limit miejsc wynosił 347.

Efekt? Każdy, kto zdał egzamin, mógł zostać przyjęty.

W latach 2020–2025 realny próg punktowy zwykle mieścił się w przedziale 100–105 punktów. Dla porównania, na aplikacjach adwokackiej i radcowskiej często trzeba zdobyć 110–130 punktów, żeby zmieścić się w limicie.

Zdawalność egzaminu na aplikację komorniczą w ostatnich latach

Aplikacja komornicza ma najwyższą zdawalność spośród aplikacji prawniczych, choć bywa zmienna.

Przykłady:

• 2025 – 78,6%
• 2024 – 72,9%
• 2023 – 87,1%
• 2022 – 61,3%
• 2019 – 29,3% (rok „anomalii” – wyjątkowo trudny egzamin)

Średnio w ostatnich latach zdawalność oscyluje w granicach 61–73%, czyli wyraźnie wyżej niż:

• aplikacja adwokacka (ok. 55%),
• aplikacja radcowska (ok. 52%),
• aplikacja notarialna (ok. 33%).

Ranking kandydatów i limity miejsc w izbach

Limity ustala co roku Minister Sprawiedliwości po opinii Krajowej Rady Komorniczej. Zgodnie z ustawą:

• liczba aplikantów nie może przekroczyć 15% liczby komorników sądowych w danej izbie.

W 2025 r. limit ogólnopolski wynosił 347 miejsc, rozdzielonych pomiędzy izby (np. Warszawa – 61, Kraków – 36, Gdańsk – 31 itd.).

Listy rankingowe są publikowane:

• na stronach izb komorniczych,
• w Biuletynie Informacji Publicznej.

Ile razy można podchodzić do egzaminu na aplikację komorniczą

Brak ograniczeń liczby prób

Do egzaminu wstępnego możesz podchodzić nieograniczoną liczbę razy. Jeśli nie zdasz – próbujesz ponownie w kolejnym roku. Egzamin odbywa się raz w roku, więc każde podejście to minimum roczna przerwa.

Przy kolejnym podejściu:

• ponownie składasz komplet dokumentów,
• ponownie płacisz opłatę za egzamin (w 2025 r. – 1 125 zł),
• musisz nadal spełniać wszystkie wymogi formalne.

Ważność pozytywnego wyniku

Jeśli zdasz egzamin i zakwalifikujesz się w limicie:

• masz 2 lata od ogłoszenia wyników na złożenie wniosku o wpis na listę aplikantów.

Po tym czasie wynik traci ważność i trzeba zdawać egzamin od nowa.

Jak analizować niezdany egzamin i poprawić wynik

Po egzaminie Ministerstwo Sprawiedliwości publikuje:

• pełny zestaw pytań,
• klucz odpowiedzi.

To ogromna przewaga. Możesz dokładnie sprawdzić:

• gdzie popełniłeś błędy,
• czy wynikały z braku wiedzy, pośpiechu czy złej interpretacji.

Skuteczna analiza:

1. Grupuj błędy według dziedzin.
2. Sprawdź, czy problemem była wiedza czy czas.
3. Zbuduj nowy plan nauki oparty na lukach.
4. Intensywnie rozwiązuj testy – nawet 50–100 pytań dziennie.
5. Rób pełne symulacje (150 pytań w 150 minut).

Kiedy warto podejść ponownie

• 80–99 punktów – zdecydowanie warto, jesteś bardzo blisko.
• 60–79 punktów – możliwe, ale wymaga solidnej zmiany strategii.
• poniżej 60 punktów – potrzebna gruntowna praca i uczciwa ocena, czy zawód komornika naprawdę jest dla Ciebie.

Jeśli brakuje Ci czasu, motywacji albo czujesz, że presja i charakter pracy komornika Ci nie odpowiadają – być może lepszym wyborem będą inne aplikacje prawnicze lub ścieżki kariery.

Zakres materiału i akty prawne na egzamin wstępny

Jeżeli chcesz skutecznie przygotować się na aplikację komorniczą, musisz dobrze zrozumieć jedną rzecz: ten egzamin nie sprawdza „ogólnej orientacji w prawie”. On sprawdza konkretną, literalną znajomość przepisów. Bez interpretacji, bez komentarzy, bez orzecznictwa. Liczy się to, co dokładnie stoi w ustawie – zdanie po zdaniu.

To odróżnia egzamin wstępny na aplikację komorniczą od wielu innych egzaminów prawniczych. Ministerstwo Sprawiedliwości co roku publikuje oficjalny wykaz aktów prawnych i tylko z nich powstają pytania. Dlatego przygotowanie do egzaminu musi być oparte na czytaniu ustaw, powtarzaniu ich treści i systematycznym rozwiązywaniu testów.

Jakie działy prawa obejmuje egzamin na aplikację komorniczą

Zakres egzaminu wstępnego jest szeroki, ale nie chaotyczny. Zgodnie z ustawą o komornikach sądowych egzamin obejmuje większość kluczowych dziedzin prawa, zarówno publicznego, jak i prywatnego. Nie wszystkie są jednak równie ważne – między nimi istnieje wyraźna hierarchia.

Poniżej omawiam każdy dział od strony praktycznej, czyli: czego realnie oczekuje egzamin i na co kandydat powinien poświęcić najwięcej czasu w trakcie nauki do egzaminu na aplikację komorniczą.

Prawo konstytucyjne

Ten dział to niewielki procent pytań – zwykle kilka na cały egzamin. Nie oznacza to jednak, że można go pominąć.

Zakres obejmuje przede wszystkim:

• Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 roku,
• ustrój i kompetencje organów władzy publicznej,
• podstawowe prawa i wolności obywatelskie,
• ustrój sądów powszechnych, administracyjnych i Sądu Najwyższego,
• rolę i kompetencje Rzecznika Praw Obywatelskich,
• zasady skargi na przewlekłość postępowania.

Charakter pytań:
Najczęściej są to pytania definicyjne i ustrojowe, na przykład:

• kto i na jakich zasadach może pełnić określoną funkcję,
• który organ jest właściwy w danej sprawie,
• jakie są konstytucyjne granice działania władzy.

To materiał „do opanowania”, a nie do zgadywania.

Prawo cywilne

Prawo cywilne to jeden z filarów egzaminu. Bez solidnej znajomości tej dziedziny nie ma szans na pozytywny wynik.

Zakres jest szeroki i obejmuje:

• część ogólną prawa cywilnego (czynności prawne, przedawnienie, pełnomocnictwo),
• prawo rzeczowe (własność, użytkowanie wieczyste, hipoteka, zastaw),
• zobowiązania (umowy, odpowiedzialność za niewykonanie zobowiązań),
• prawo spadkowe,
• prawo rodzinne i opiekuńcze,
• ochronę praw lokatorów, alimenty i przeciwdziałanie przemocy domowej.

Dlaczego to tak ważne?
Komornik sądowy na co dzień egzekwuje prawa majątkowe wynikające właśnie z prawa cywilnego. Egzamin sprawdza więc, czy kandydat rozumie:

• co można egzekwować,
• w jakim zakresie,
• z jakiego majątku,
• i jakie są ograniczenia egzekucji.

Pytania często mają charakter kazusowy, ale nadal opierają się na prostym zastosowaniu przepisu – bez filozofii.

Postępowanie cywilne

To najważniejszy dział całego egzaminu. Historycznie z tej dziedziny pochodzi najwięcej pytań, często ponad jedna trzecia całego testu.

Zakres obejmuje:

• zasady procesu cywilnego,
• strony i uczestników postępowania,
• środki zaskarżenia,
• ale przede wszystkim postępowanie egzekucyjne.

Tu pojawiają się pytania o:

• wszczęcie egzekucji,
• tytuły wykonawcze,
• właściwość komornika,
• egzekucję z wynagrodzenia, rachunku bankowego, ruchomości i nieruchomości,
• skargę na czynności komornika,
• umorzenie i zawieszenie egzekucji,
• koszty egzekucji.

To jest serce zawodu komornika i egzamin dokładnie to weryfikuje. Kandydat musi znać przepisy szczegółowo, łącznie z wyjątkami i terminami.

Prawo karne materialne

Ten dział występuje w ograniczonym zakresie, ale ma istotne znaczenie.

Egzamin obejmuje:

• Kodeks karny w części ogólnej i wybranych przepisach części szczególnej,
• przestępstwa przeciwko mieniu,
• przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów,
• przestępstwa przeciwko funkcjonariuszom publicznym.

Uwaga praktyczna:
Egzamin nie obejmuje postępowania karnego. To duża różnica w porównaniu z aplikacją adwokacką i radcowską.

Prawo gospodarcze i prawo spółek handlowych

Ten dział ma średni ciężar punktowy, ale jest bardzo konkretny.

Zakres obejmuje:

• spółki osobowe i kapitałowe,
• reprezentację spółek,
• odpowiedzialność wspólników i członków zarządu,
• upadłość i restrukturyzację,
• Krajowy Rejestr Sądowy i ewidencję działalności gospodarczej.

Pytania często dotyczą:

• kto odpowiada za zobowiązania,
• jak wygląda likwidacja,
• jakie są skutki ogłoszenia upadłości dla egzekucji.

Prawo administracyjne i postępowanie administracyjne

Ten dział jest ważny szczególnie z punktu widzenia zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej.

Zakres obejmuje:

• Kodeks postępowania administracyjnego,
• postępowanie egzekucyjne w administracji,
• ustrój samorządu terytorialnego.

Pytania są zwykle:

• schematyczne,
• o właściwość organów,
• o podstawowe zasady postępowania.

Prawo finansowe

Prawo finansowe pojawia się regularnie, choć w umiarkowanej liczbie.

Zakres obejmuje:

• ordynację podatkową,
• prawo bankowe (szczególnie rachunki bankowe),
• finanse publiczne,
• ubezpieczenia społeczne.

To materiał ściśle powiązany z praktyką egzekucyjną, zwłaszcza przy zajęciach rachunków, emerytur i rent.

Prawo europejskie i prawo prywatne międzynarodowe

To działy o mniejszym znaczeniu punktowym, ale łatwe do opanowania.

Pytania dotyczą:

• instytucji Unii Europejskiej,
• podstawowych zasad prawa Unii,
• kolizji systemów prawnych,
• uznawania orzeczeń zagranicznych.

Ustrój i zasady wykonywania zawodu komornika

Ten dział jest absolutnie obowiązkowy. Obejmuje:

• status komornika jako funkcjonariusza publicznego,
• warunki wykonywania zawodu,
• aplikację komorniczą i egzamin komorniczy,
• odpowiedzialność dyscyplinarną i majątkową,
• organizację samorządu komorniczego,
• zasady prowadzenia kancelarii komorniczej,
• kodeks etyki zawodowej.

To pytania bardzo praktyczne – często wprost z realiów pracy komornika.

Akty prawne obowiązujące na egzaminie (aktualne na 2025/2026 rok)

Oficjalny wykaz aktów prawnych

Co roku Minister Sprawiedliwości publikuje wykaz aktów prawnych, z których powstają pytania egzaminacyjne. Wykaz jest ogłaszany najpóźniej 100 dni przed egzaminem.

• Dla egzaminu w 2025 roku wykaz opublikowano 17 marca 2025 roku.
• Dla egzaminu w 2026 roku wykaz zostanie ogłoszony najpóźniej w połowie czerwca 2026 roku.
• Egzamin w 2026 roku zaplanowano na 26 września 2026 roku.

Wykaz obejmuje 47 aktów prawnych i – co bardzo ważne – nie zmienił się strukturalnie w porównaniu z rokiem 2024. Zmianie uległ jedynie stan prawny, według którego obowiązują przepisy.

Najważniejsze wnioski strategiczne dla kandydatów

• Ponad połowa pytań pochodzi z Kodeksu postępowania cywilnego i Kodeksu cywilnego. Bez ich doskonałej znajomości zdanie egzaminu jest praktycznie niemożliwe.
• Ustawa o komornikach sądowych oraz ustawy o kosztach mają średni priorytet, ale są bardzo punktogenne.
• Pozostałe akty należy znać, ale nie trzeba ich znać tak szczegółowo jak podstawowych kodeksów.
• Analizy egzaminów z lat 2009–2024 pokazują około 98% powtarzalność pytań lub ich schematów.

W praktyce oznacza to jedno: najlepszą metodą przygotowania do egzaminu jest połączenie czytania aktów prawnych z intensywnym rozwiązywaniem testów. To właśnie ta strategia daje realne szanse na zdanie egzaminu i rozpoczęcie aplikacji komorniczej.

Strategia nauki – jak przygotować się do egzaminu wstępnego skutecznie

Egzamin wstępny na aplikację komorniczą nie wygrywa się „talentem do prawa” ani szczęściem. Wygrywa się strategią, systematycznością i dobrą organizacją nauki. To egzamin testowy, z jasno określonym zakresem materiału, przewidywalnym schematem pytań i bardzo wysoką powtarzalnością. Innymi słowy: jeśli dobrze zaplanujesz przygotowanie do egzaminu, szanse na zdanie egzaminu są naprawdę wysokie.

Poniżej dostajesz kompletny, sprawdzony plan – bez motywacyjnych banałów, za to z konkretem, który da się wdrożyć od jutra.

Kiedy zacząć naukę do egzaminu na aplikację komorniczą

Optymalny moment rozpoczęcia przygotowań

Moment startu nauki ma ogromne znaczenie. Zbyt późno – wpadniesz w panikę. Zbyt wcześnie – ryzykujesz wypalenie, spadek motywacji i zapominanie materiału.

Rekomendowany czas nauki zależy od profilu kandydata:

Dlaczego nie warto zaczynać wcześniej niż 9 miesięcy przed egzaminem?

• Wypalenie – nauka przez rok lub dłużej powoduje spadek koncentracji i motywacji.
• Brak presji czasu – „jeszcze zdążę” to największy wróg systematyczności.
• Zapominanie materiału – to, czego nauczysz się za wcześnie, trzeba będzie uczyć się drugi raz.
• Zmiany w prawie – uczysz się przepisów, które później mogą się zmienić.

Rekomendacja ekspercka:
Dla większości kandydatów 4–6 miesięcy systematycznej nauki to złoty środek między skutecznością a świeżością umysłu.

Ile czasu potrzeba na przygotowanie do aplikacji komorniczej

Czas przygotowań musi być dostosowany do Twojej sytuacji życiowej i zawodowej.

1. Świeży absolwent prawa – 3–4 miesiące

Masz przewagę: wiedza ze studiów jest jeszcze świeża. Ale egzamin sprawdza szczegóły przepisów, nie ogólne pojęcia.

Modelowy plan:

• Miesiąc 1: Kodeks postępowania cywilnego (szczególnie postępowanie egzekucyjne) + Kodeks cywilny
• Miesiąc 2: Cywilne + pierwsze intensywne testy (50–100 pytań dziennie)
• Miesiąc 3: Dodanie ustaw „branżowych” + 100–150 pytań dziennie
• Ostatnie 2–3 tygodnie: powtórki + pełne egzaminy próbne (150 pytań w 150 minut)

2. Prawnik z doświadczeniem – 4–6 miesięcy

Wiesz dużo, ale często bardzo wąsko. Trzeba uzupełnić luki.

Strategia:

• zidentyfikuj słabe działy (np. prawo karne materialne, administracyjne),
• ucz się krócej w tygodniu (1–2 godziny),
• nadrabiaj w weekendy (4–6 godzin),
• zaplanuj 1–2 tygodnie urlopu przed egzaminem.

3. Osoba po kilkuletniej przerwie – 6–8 miesięcy

Tu wracasz do podstaw.

Strategia:

• pierwsze 2–3 miesiące: spokojne czytanie i rozumienie,
• kolejne miesiące: testy i powtórki,
• końcówka: egzaminy próbne i analiza błędów.

4. Praca poza branżą prawniczą – 6–9 miesięcy

Najtrudniejszy wariant, ale jak najbardziej możliwy.

Strategia:

• weekendy jako główny blok nauki (6–8 godzin),
• mikrosesje w tygodniu (30–60 minut),
• urlop 2–3 tygodnie przed egzaminem.

Ile godzin dziennie uczyć się na aplikację komorniczą

Realistyczne normy czasowe

Nie ma jednej magicznej liczby godzin. Liczy się regularność i koncentracja.

Zasada kluczowa:
Lepiej uczyć się 2 godziny w pełnym skupieniu niż 5 godzin z telefonem w ręku.

Optymalny rytm nauki:

• sesje 45–90 minut,
• przerwa 10–15 minut,
• maksymalnie 4–6 sesji dziennie,
• jeden dzień odpoczynku co 5–6 dni.

Nauka przy pracy na etacie – jak to pogodzić

Praca 8–10 godzin dziennie nie wyklucza zdania egzaminu. Trzeba tylko uczyć się mądrze, a nie „długo”.

Kluczowe strategie:

1. Wykorzystuj martwy czas
   Dojazdy, przerwy, kolejki – idealne na testy.
2. Mikrosesje zamiast maratonów

• rano: 30 minut testów,
• przerwa obiadowa: 30 minut,
• wieczór: 60–90 minut czytania i testów.

3. Weekend = fundament nauki
   10–14 godzin w weekend daje ponad połowę tygodniowego wyniku.
4. Urlop przed egzaminem
   1–2 tygodnie wolnego to różnica między stresem a spokojem na egzaminie.

Skuteczne metody nauki do egzaminu wstępnego

Jeśli naprawdę chcesz skutecznie przygotować się na aplikację komorniczą, musisz przyjąć jedną prostą zasadę: ten egzamin wygrywa się metodą, a nie ilością przeczytanych stron. Egzamin wstępny na aplikację komorniczą jest testowy, przewidywalny i oparty na aktach prawnych. To dobra wiadomość – pod warunkiem, że uczysz się właściwie.

Poniżej masz metody, które realnie działają i są sprawdzone przez kandydatów, którzy uzyskali pozytywny wynik z egzaminu i trafili na listę aplikantów.

Praca z aktami prawnymi

Egzamin wstępny nie sprawdza komentarzy, poglądów doktryny ani orzecznictwa. Sprawdza czystą treść przepisów. Dlatego fundamentem nauki są akty prawne – zwłaszcza z zakresu prawa cywilnego i postępowania egzekucyjnego.

Metoda 1: czytanie z zaznaczaniem słów kluczowych

To najskuteczniejsza technika dla większości kandydatów.

Jak to wygląda w praktyce:

1. Czytasz cały dział ustawy (np. postępowanie egzekucyjne w KPC) i zaznaczasz słowa kluczowe: „komornik”, „dłużnik”, „termin 14 dni”, „zajęcie”.
2. Czytasz ponownie – już nie „od deski do deski”, tylko pod kątem logiki przepisu.
3. Rozwiązujesz 50–100 pytań testowych z tego zakresu.
4. Wracasz wyłącznie do przepisów, w których popełniłeś błąd.

Jeśli po tej sekwencji odpowiadasz poprawnie na 60–70% pytań, metoda działa.

Zalety: szybkie przyswajanie dużej ilości materiału, dobra orientacja w strukturze ustawy.
Wady: wymaga skupienia i dyscypliny – nie każdy zapamiętuje tylko z czytania.

Metoda 2: czytanie aktów + natychmiastowe testy

Czytasz krótki fragment ustawy i od razu sprawdzasz się w testach.

Przykład:

• czytasz KPC art. 776–817 (wszczęcie egzekucji),
• rozwiązujesz 20–30 pytań tylko z tego zakresu,
• analizujesz błędy i wracasz do konkretnego przepisu.

Dlaczego to działa?
Bo mózg natychmiast dostaje informację zwrotną: „umiem” albo „muszę wrócić do przepisu”.

Metoda 3: wyłącznie testy (bez czytania aktów)

To metoda kontrowersyjna, ale skuteczna dla części kandydatów.

Na czym polega?
Rozwiązujesz setki testów, a przy każdym błędzie zaglądasz do przepisu i uczysz się „przez błąd”.

Kiedy ma sens:

• jeśli po samym czytaniu ustaw nie widzisz poprawy wyników,
• jeśli masz dobrą pamięć asocjacyjną.

Ryzyko: brak głębszego rozumienia przepisów. Jeśli trafi się pytanie nowe – możesz mieć problem.

Wniosek:
Najlepsze efekty daje połączenie metody 1 i 2 – czytanie aktów + natychmiastowe rozwiązywanie testów.

Testy egzaminacyjne i tryb egzaminacyjny

Bez testów nie da się zdać egzaminu. Nawet bardzo dobra znajomość ustaw nie wystarczy, jeśli nie wyćwiczysz schematów pytań.

Etapy pracy z testami:

Etap 1 – testy tematyczne (60–70% czasu nauki)

• osobno KPC, KC, prawo spółek, ustawy komornicze,
• 50–150 pytań dziennie,
• obowiązkowa analiza błędów.

Etap 2 – testy mieszane (ostatnie 30–40%)

• pytania z całego zakresu,
• 100–200 pytań dziennie,
• eliminowanie słabych punktów.

Etap 3 – pełne egzaminy próbne (ostatnie 2–3 tygodnie)

• 150 pytań w 150 minut,
• dokładnie jak na prawdziwym egzaminie,
• analiza każdego błędu po zakończeniu.

Tu najlepiej sprawdzają się TESTY PRAWNICZE 2026 z egzaminprawniczy.pl, bo:

• w 2025 roku powtórzyło się 140 z 150 pytań,
• baza zawiera ponad 15 656 pytań,
• masz tryb nauki, tryb egzaminu, „pytaj do skutku”, statystyki i pełną synchronizację między urządzeniami.

Analiza błędów i nauka aktywna

To najważniejszy element przygotowania. Bez niego nawet 300 pytań dziennie nie da efektu.

Każdy błąd analizujesz według schematu:

• brak wiedzy → wracasz do ustawy,
• pomyłka → uczysz się czytać pytania dokładniej,
• pułapka egzaminacyjna → zapisujesz jej schemat,
• brak czasu → trenujesz tempo (1 minuta = 1 pytanie).

Tworzysz listę słabych punktów (np. egzekucja z wynagrodzenia, hipoteka, środki zaskarżenia) i regularnie do niej wracasz.

Nauka aktywna vs pasywna:

Plan nauki krok po kroku (4 miesiące)

Miesiąc 1:
Postępowanie egzekucyjne (KPC art. 776–1088) + KC, 50 pytań dziennie.

Miesiąc 2:
Ustawa o komornikach, koszty, prawo spółek, 100–150 pytań dziennie.

Miesiąc 3:
Konstytucja, KPA, UE, testy mieszane, 150 pytań dziennie.

Miesiąc 4:
Codzienne egzaminy próbne, analiza błędów, odpoczynek dzień przed egzaminem.

Materiały do nauki na aplikację komorniczą – co naprawdę działa

Nie każdy materiał „do egzaminu” jest wart czasu i pieniędzy. Przy aplikacji komorniczej liczy się skuteczność, nie ilość książek na półce.

Jakie materiały są najlepsze do nauki na aplikację komorniczą

Testy prawnicze i bazy pytań

To najważniejszy materiał. Bez solidnej bazy testów szanse na zdanie egzaminu drastycznie maleją.

Rekomendacja: TESTY PRAWNICZE 2026 z egzaminprawniczy.pl

Dlaczego:

• 98% powtarzalność pytań (w 2025 r. 140/150),
• 15 656 pytań – wielokrotnie więcej niż w książkach,
• automatyczne aktualizacje zgodne z aktualnym stanem prawnym,
• dostęp na komputer, telefon i tablet,
• cena 69–399 zł – ułamek przyszłych zarobków komornika.

Aktualne akty prawne

Papier wciąż ma znaczenie.

Dlaczego:

• łatwiej zaznaczać i robić notatki,
• lepsze zapamiętywanie niż z ekranu,
• brak rozproszeń.

Alternatywa: bezpłatne akty online (ISAP), ale wielu kandydatów i tak je drukuje.

Segregatory i materiały papierowe

Dla osób, które wolą tradycyjną naukę:

• dobre do czytania w domu,
• słabsze w podróży,
• nieaktualne po nowelizacjach.

Najlepsza strategia:
Segregator do czytania + testy online do utrwalania. Wszystko znajdziesz na egzaminprawniczy.pl

Nauka cyfrowa vs tradycyjna – co wybrać

Aplikacje mobilne

Największa zaleta: uczysz się w martwym czasie – dojazdy, przerwy, kolejki.

Dziennie możesz „odzyskać” 1,5–2 godziny nauki, bez rewolucji w grafiku.

Nauka na komputerze i telefonie

Zasada:
Telefon – krótkie sesje.
Komputer – poważna nauka i egzaminy próbne.

Łączenie metod dla maksymalnej skuteczności

Najlepsze efekty daje model hybrydowy:

Efekt:
maksymalne wykorzystanie czasu, mniejsze zmęczenie, lepsze zapamiętywanie.

Wniosek końcowy:
Jeśli połączysz akty prawne + testy z egzaminprawniczy.pl + analizę błędów, przygotowanie do egzaminu wstępnego na aplikację komorniczą staje się procesem przewidywalnym. A w takim procesie zdanie egzaminu to kwestia pracy, nie przypadku.

Zgłoszenie o przystąpieniu do egzaminu i kwestie formalne

Możesz być świetnie przygotowany merytorycznie, mieć opanowane 150 pytań, znać postępowanie egzekucyjne na pamięć i realnie liczyć na pozytywny wynik z egzaminu. Ale jeśli popełnisz błąd formalny – nie przystąpisz do egzaminu wcale.
W przypadku aplikacji komorniczej formalności są równie ważne jak nauka do egzaminu na aplikację komorniczą. Poniżej masz wszystko rozpisane krok po kroku – bez urzędniczego żargonu, za to z konkretami.

Jak i kiedy złożyć zgłoszenie o przystąpieniu do egzaminu

Ogłoszenie o egzaminie

Każdego roku Minister Sprawiedliwości publikuje ogłoszenie o egzaminie wstępnym na aplikację komorniczą. Dzieje się to zazwyczaj na początku maja. Ogłoszenie to absolutna podstawa – zawiera wszystkie informacje, bez których nie da się prawidłowo złożyć zgłoszenia.

W ogłoszeniu znajdziesz m.in.:

• termin egzaminu – co do zasady ostatnia sobota września, godz. 11:00,
• termin składania zgłoszeń – dokładnie 45 dni przed egzaminem,
• wysokość opłaty egzaminacyjnej,
• wykaz komisji kwalifikacyjnych i ich adresy,
• pełną listę wymaganych dokumentów,
• numer rachunku bankowego do wniesienia opłaty.

Przykład z praktyki:
W 2025 r. minister sprawiedliwości wyznaczył egzamin na 27 września 2025 r. (sobota), godz. 11:00 – na podstawie art. 67 ust. 3 i art. 68 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych.

Ogłoszenie publikowane jest:

• w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Sprawiedliwości,
• na stronach rad izb komorniczych,
• często również na stronach kancelarii komorniczych.

Praktyczna rada:
Monitoruj stronę Ministerstwa Sprawiedliwości od początku maja. Dzięki temu masz czas, żeby spokojnie skompletować dokumenty i nie działać pod presją.

Terminy niepodlegające przywróceniu

To najważniejsza informacja w całej procedurze.

Zgodnie z ustawą, zgłoszenie o przystąpieniu do egzaminu wstępnego należy złożyć nie później niż 45 dni przed egzaminem. I teraz kluczowe zdanie:

Ten termin NIE PODLEGA PRZYWRÓCENIU.

Co to oznacza w praktyce?

• spóźnisz się o jeden dzień → nie przystępujesz do egzaminu,
• zachorujesz → termin nie zostanie przywrócony,
• poczta się spóźni → to Twój problem,
• zdarzenie losowe → nie ma znaczenia.

Konkretne daty:

• egzamin 2025 r. (27 września) → termin zgłoszeń: 13 sierpnia 2025 r.,
• egzamin 2026 r. (planowany 26 września) → termin zgłoszeń: około 11–12 sierpnia 2026 r.

Jeśli zgłoszenie wpłynie po terminie:

• zostaje pozostawione bez rozpoznania,
• opłata egzaminacyjna nie jest zwracana,
• kandydat musi czekać do następnego roku.

Strategia bezpieczna:
Złóż zgłoszenie w maju lub czerwcu. Masz wtedy margines na poprawki i spokojną komunikację z komisją.

Właściwa izba komornicza

Zgłoszenie składa się do właściwej komisji kwalifikacyjnej, a nie „gdziekolwiek”.

W Polsce działają trzy komisje:

1. Komisja w Krakowie
ul. Francesco Nullo 8/3
Izby: Katowice, Kraków, Rzeszów

2. Komisja w Poznaniu
ul. Głęboka 4
Izby: Poznań, Szczecin, Wrocław

3. Komisja w Warszawie
ul. Kaliska 23, lokal U5
Izby: Białystok, Gdańsk, Lublin, Łódź, Warszawa

Jak wybrać właściwą komisję?
Decyduje planowane miejsce odbywania aplikacji komorniczej, a nie miejsce zamieszkania.

Przykład:

• mieszkasz w Warszawie, ale chcesz odbywać aplikację w Katowicach → składasz zgłoszenie w Krakowie,
• mieszkasz w Krakowie, ale planujesz aplikację w Warszawie → komisja w Warszawie.

Ważne:
Wybór komisji nie wiąże Cię na przyszłość. Po zdaniu egzaminu możesz złożyć wniosek o wpis na listę aplikantów w innej izbie.

Forma złożenia zgłoszenia:

• osobiście lub przez pełnomocnika – najlepsza opcja,
• pocztą poleconą – liczy się data wpływu, nie nadania.

Jakie dokumenty są wymagane na egzamin wstępny

Komplet dokumentów

Zgłoszenie musi zawierać komplet 13 dokumentów. Brak choć jednego może zakończyć się wezwaniem do uzupełnienia albo pozostawieniem zgłoszenia bez rozpoznania.

Pełna lista:

1. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu (z wskazaniem izby).
2. Kwestionariusz osobowy.
3. Życiorys (CV).
4. Kopia dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych w Rzeczypospolitej Polskiej lub zagranicznych studiów uznanych.
   • Alternatywa: zaświadczenie z uczelni + obowiązek doniesienia dyplomu najpóźniej 7 dni przed egzaminem (np. do 20 września 2025 r.).
5. Zaświadczenie lekarza medycyny pracy o zdolności psychicznej i fizycznej.
6. Oryginał potwierdzenia opłaty egzaminacyjnej.
7. 3 zdjęcia (35 × 45 mm, jak do dowodu, max 6 miesięcy).
8. Adres e-mail do doręczeń lub oświadczenie o jego braku.
9. Aktualna informacja z Krajowego Rejestru Karnego.
10. Oświadczenie o nieprowadzeniu postępowania o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe.
11. Zgoda na przetwarzanie danych osobowych (RODO).
12. Wskazanie planowanego miejsca odbywania aplikacji.
13. (Opcjonalnie) wniosek o dostosowanie warunków egzaminu dla osób z niepełnosprawnością.

Opłata egzaminacyjna

W 2025 i 2026 r. opłata wynosi 1 125 zł.

Dla porównania:

• do 21 maja 2021 r. – 2 250 zł,
• po obniżce – 1 125 zł (czyli -50%).

Obecnie wszystkie aplikacje prawnicze (adwokacka, radcowska, notarialna, komornicza) mają taką samą opłatę.

Dane do przelewu:

• numer konta: 77 1010 1010 0400 1922 3100 0000,
• odbiorca: Ministerstwo Sprawiedliwości,
• tytuł przelewu musi być dokładny (imię, nazwisko, rok, aplikacja, miasto komisji).

Uwaga:
Opłata nie podlega zwrotowi – ani przy niezdaniu, ani przy niestawieniu się, ani przy spóźnionym zgłoszeniu.

Najczęstsze błędy formalne kandydatów

Najczęstsze „wpadki”:

• błędny tytuł przelewu,
• brak podpisów na oświadczeniach,
• nieaktualne zaświadczenie z KRK,
• zaświadczenie od lekarza rodzinnego zamiast medycyny pracy,
• zdjęcia niezgodne z wymogami,
• brak adresu e-mail lub oświadczenia o jego braku,
• złożenie zgłoszenia po terminie.

Każdy z tych błędów może kosztować Cię rok czekania.

Co wziąć na egzamin wstępny na aplikację komorniczą

Dokumenty tożsamości

Bez ważnego dokumentu tożsamości nie wejdziesz na salę.

Akceptowane są:

• dowód osobisty,
• paszport,
• dokument w aplikacji mObywatel,
• tymczasowe zaświadczenie tożsamości.

Dokument musi być ważny w dniu egzaminu.

Przybory do pisania

Obowiązkowo:

• co najmniej 2 długopisy (najlepiej czarne).

Nie wolno:

• ołówków,
• kalkulatorów,
• aktów prawnych,
• notatek,
• telefonów, smartwatchy, tabletów.

Zasady obowiązujące w sali egzaminacyjnej

• przyjdź minimum 30 minut wcześniej (egzamin startuje o 11:00),
• spóźnienie = rezygnacja z egzaminu,
• egzamin trwa 150 minut,
• brak możliwości wynoszenia arkuszy,
• całkowity zakaz korzystania z elektroniki,
• dozwolona jest tylko mała butelka wody (do 0,5 l).

Po zakończeniu egzaminu wszystkie materiały są odbierane, a kandydaci opuszczają salę.

Pozytywny wynik egzaminu i wpis na listę aplikantów

Egzamin wstępny masz już za sobą. Było 150 pytań, stres, zegar tykający nad głową i klasyczne „czy na pewno dobrze zaznaczyłem?”. Teraz zaczyna się drugi, mniej medialny, ale równie ważny etap drogi do zawodu komornika sądowego: wyniki, limit miejsc i formalny wpis na listę aplikantów.
Tu też nie ma miejsca na improwizację – wszystko działa według jasno określonych zasad.

Ogłoszenie wyników i znaczenie pozytywnego wyniku

Lista rankingowa

Po zakończeniu egzaminu komisja kwalifikacyjna bierze się do pracy niemal od razu. Sprawdzenie testów i ustalenie wyników zajmuje zwykle od 1 do 3 dni. Każda poprawna odpowiedź to 1 punkt, maksymalnie można zdobyć 150 punktów.

Kluczowa granica jest jedna:

• 100–150 punktów → wynik pozytywny (zdany egzamin),
• 0–99 punktów → wynik negatywny.

To oznacza, że pozytywny wynik egzaminu wstępnego na aplikację komorniczą uzyskuje kandydat, który przekroczył próg 100 poprawnych odpowiedzi. Nie liczy się średnia, nie ma „zaokrągleń” ani taryfy ulgowej.

Wyniki publikowane są w formie listy rankingowej, ale bez nazwisk. Na stronie komisji pojawiają się wyłącznie:

• numery kodów kandydatów,
• liczba uzyskanych punktów.

Przykład:

Nr kodu Liczba punktów
001 142
002 135
…
050 102
051 98 (wynik negatywny)

Dzięki temu zachowana jest pełna anonimowość.

Doręczenie uchwały i możliwość odwołania

Każdy kandydat otrzymuje uchwałę komisji kwalifikacyjnej, w której wskazane są:

• imię i nazwisko,
• numer PESEL,
• liczba punktów,
• informacja, czy wynik jest pozytywny czy negatywny,
• data i podpis przewodniczącego komisji.

Uchwałę można odebrać:

• osobiście w siedzibie komisji (zazwyczaj na początku października, np. 2–6 października),
• albo pocztą poleconą.

Od momentu doręczenia biegnie 14-dniowy termin na odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. Odwołanie ma sens wyłącznie w przypadku:

• błędu rachunkowego (źle policzone punkty),
• oczywistej omyłki pisarskiej.

Minister rozstrzyga sprawę w formie decyzji administracyjnej.

Publikacja wyników w BIP

Po zakończeniu całej procedury Ministerstwo Sprawiedliwości publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej listę osób, które uzyskały pozytywny wynik egzaminu. Tym razem lista zawiera:

• imię i nazwisko,
• imiona rodziców,
• izbę komorniczą, do której kandydat został zakwalifikowany.

Przykład wpisu:

Jan Kowalski, syn Piotra i Anny – Izba Komornicza w Warszawie

Publikacja następuje zwykle pod koniec grudnia (np. 30 grudnia 2025 r.).

Kwalifikacja w ramach limitu miejsc

I teraz najważniejsze: zdanie egzaminu nie zawsze oznacza automatyczne przyjęcie na aplikację komorniczą.

Minister Sprawiedliwości ustala limit miejsc na dany rok. W 2025 r. było to 347 miejsc w skali kraju, m.in.:

• Warszawa – 37,
• Kraków – 36,
• Katowice – 45,
• Gdańsk – 43,
• Rzeszów – 16.

Jeśli liczba osób z wynikiem pozytywnym przekroczy limit w danej izbie, decyduje kolejność na liście rankingowej.

Przykład (Warszawa):

• zdało 40 kandydatów,
• limit = 37 miejsc,
• 37 osób z najwyższą liczbą punktów zostaje zakwalifikowanych,
• osoby z miejsc 38–40 wypadają, mimo że zdobyły co najmniej 100 punktów.

W praktyce jednak sytuacja wygląda bardzo korzystnie dla kandydatów. W ostatnich latach:

• 2025 r. – 84 zdających, 52 zdanych, limit 347 miejsc,
• 2024 r. – 107 zdających, 78 zdanych, limit 338 miejsc.

Wniosek jest prosty: każdy, kto zda egzamin wstępny, ma dziś niemal gwarantowane miejsce na aplikacji komorniczej. To jedna z największych różnic w porównaniu z aplikacją adwokacką, radcowską czy notarialną.

Wpis na listę aplikantów komorniczych

Pozytywny wynik to dopiero przepustka. Żeby faktycznie rozpocząć aplikację, potrzebny jest jeszcze wpis na listę aplikantów komorniczych.

Wniosek do rady izby

Kandydat, który zdał egzamin, ma 2 lata od dnia doręczenia uchwały, aby złożyć wniosek o wpis na listę aplikantów.

Przykład:

• uchwała doręczona 5 października 2025 r.
• termin na złożenie wniosku: do 5 października 2027 r.

Ten okres daje elastyczność – możesz rozpocząć aplikację od razu albo odłożyć ją np. z powodu pracy, studiów doktoranckich czy wyjazdu.

Wniosek składa się do rady izby komorniczej właściwej dla komisji, w której zdawałeś egzamin. Jeśli zdawałeś w komisji warszawskiej, możesz wybrać jedną z izb: Białystok, Gdańsk, Lublin, Łódź lub Warszawa.

Dokumenty do wniosku o wpis

Do wniosku należy dołączyć m.in.:

• aktualną informację z Krajowego Rejestru Karnego (nie starszą niż miesiąc),
• oświadczenia o niekaralności, obywatelstwie polskim i pełnej zdolności do czynności prawnych,
• kopię dyplomu ukończenia studiów prawniczych (jeśli wcześniej był tylko „papier z dziekanatu”),
• ewentualną zgodę komornika-patrona,
• akt małżeństwa (jeśli zmieniało się nazwisko).

Brak patrona nie blokuje złożenia wniosku – rada izby może wyznaczyć go z urzędu.

Rola Ministra Sprawiedliwości

Po podjęciu uchwały o wpisie rada izby przekazuje dokumenty do Ministra Sprawiedliwości. Minister:

• nie wpisuje aplikanta na listę,
• nie wybiera patrona,
• ma jedynie 30 dni na ewentualny sprzeciw.

Sprzeciw może dotyczyć np. braku obywatelstwa, niekaralności albo przekroczenia 2-letniego terminu. W praktyce, jeśli dokumenty są poprawne, sprzeciw zdarza się bardzo rzadko.

Jeśli minister nie zareaguje w ciągu 30 dni – wpis uważa się za dokonany.

Wybór komornika-patrona

Bez patrona nie da się odbywać aplikacji. Patronem może być wyłącznie komornik sądowy, który:

• aktywnie wykonuje zawód,
• prowadzi kancelarię,
• zatrudnia aplikanta na podstawie umowy o pracę.

Aplikacja komornicza jest tu wyjątkiem wśród aplikacji prawniczych – to rada izby wyznacza patrona, a nie aplikant. Możesz jednak:

• wcześniej kontaktować się z kancelariami,
• zdobyć pisemną zgodę wybranego komornika,
• dołączyć ją do wniosku.

Jeśli tego nie zrobisz, izba przydzieli patrona z urzędu.

Po wyznaczeniu patrona aplikant zostaje zatrudniony na umowę o pracę, a aplikacja komornicza trwa 2 lata. W praktyce oznacza to codzienną pracę w kancelarii, naukę zawodu „od kuchni” i realne przygotowanie do przyszłej asesury.

Jak wygląda aplikacja komornicza w praktyce

Egzamin wstępny za Tobą, wpis na listę aplikantów też. I tu kończy się etap „teoretycznego maratonu”. Aplikacja komornicza to już nie rozwiązywanie testów i plan nauki pod egzamin konkursowy, tylko normalna, pełnoetatowa praca, połączona z obowiązkowym szkoleniem. Sprawdźmy, jak to wygląda w realu – bez lukru i bez straszenia.

Czas trwania i organizacja aplikacji komorniczej

Dwuletnie szkolenie – bez skrótów

Zgodnie z ustawą o komornikach sądowych, aplikacja komornicza:

• zawsze rozpoczyna się 1 stycznia,
• trwa dokładnie 2 lata,
• nie może być skrócona ani „zaliczona z doświadczenia”.

Jeśli startujesz 1 stycznia 2025 r., kończysz 31 grudnia 2026 r. – ani dzień wcześniej. Nawet byli aplikanci adwokaccy, radcowscy czy osoby z wieloletnią praktyką prawniczą muszą przejść pełne dwa lata.

Struktura jest prosta i logiczna:

Aplikacja kończy się 31 grudnia, a do 14 stycznia rada izby wydaje zaświadczenie o jej odbyciu. To dokument, który otwiera drogę do egzaminu komorniczego (państwowego).

Wyjątek od reguły? Jeden.
Osoby z co najmniej 3-letnim doświadczeniem w wykonywaniu czynności egzekucyjnych w kancelarii komorniczej mogą – po spełnieniu warunków – przystąpić bezpośrednio do egzaminu. Ale to dotyczy wyłącznie praktyki stricte egzekucyjnej, nie pracy w sądzie, urzędzie czy kancelarii cywilnej.

Zajęcia seminaryjne w izbach

Aplikacja to nie tylko kancelaria. Każdy aplikant ma obowiązek uczestniczyć w zajęciach seminaryjnych, organizowanych przez:

• rady izb komorniczych,
• Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury (KSSiP).

I rok aplikacji – fundamenty
W pierwszym roku dominują:

• podstawy prawa cywilnego i postępowania cywilnego,
• wprowadzenie do postępowania egzekucyjnego,
• analiza tytułów wykonawczych,
• etyka zawodowa komornika,
• organizacja pracy kancelarii.

Zajęcia odbywają się zwykle raz w tygodniu lub co dwa tygodnie, często w soboty. Typowy blok to 8 godzin lekcyjnych.

Przykład (Izba Warszawska):

• egzekucja z ruchomości – 8 godz.,
• egzekucja z wynagrodzenia – 8 godz.,
• środki zaskarżenia – 8 godz.,
• etyka zawodowa – 4 godz.,
• na koniec roku – kolokwium pisemne.

II rok aplikacji – specjalizacja
Tu robi się konkretnie:

• egzekucja z nieruchomości (opis, oszacowanie, licytacja),
• plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji,
• postępowanie zabezpieczające,
• odpowiedzialność dyscyplinarna,
• biurowość i systemy informatyczne (e-Sąd, KRA).

W drugim roku pojawiają się kolokwia izbowe (2–3 godziny, próg zaliczenia zwykle 60–70%). Bez zaliczenia – nie ma ukończenia aplikacji.

Ważne:
Komornik-patron musi zwolnić aplikanta z pracy na czas zajęć, z zachowaniem wynagrodzenia. Nieobecności bez usprawiedliwienia mogą skończyć się powtarzaniem roku.

Praca aplikanta w kancelarii komorniczej

Codzienne obowiązki – I rok

Aplikant komorniczy jest pracownikiem etatowym kancelarii. Nie „praktykantem”, nie „wolontariuszem”.

W pierwszym roku:

• rejestrujesz nowe sprawy,
• zakładasz i porządkujesz akta,
• weryfikujesz tytuły wykonawcze,
• przygotowujesz projekty pism procesowych,
• księgujesz wpłaty,
• obserwujesz czynności terenowe (zajęcia, eksmisje).

Przykładowy dzień:

• 8:00 – rejestr spraw,
• 9:00 – analiza akt i projekt wezwania,
• 10:30 – wyjazd z komornikiem na zajęcie ruchomości,
• 13:00 – protokół + rozliczenie wpłat,
• 15:00 – projekt odpowiedzi na skargę.

Dużo biura, ale już wtedy widzisz, jak naprawdę wygląda praca komornika sądowego.

Codzienne obowiązki – II rok

Po roku aplikant może dostać pisemne upoważnienie i wykonywać część czynności samodzielnie. To moment, w którym aplikacja naprawdę „nabiera tempa”.

Aplikant II roku może m.in.:

• zajmować wynagrodzenie za pracę,
• zajmować rachunki bankowe,
• zajmować ruchomości i sporządzać protokoły,
• kierować zapytania do ZUS, banków i urzędów,
• przygotowywać licytacje ruchomości,
• doręczać pisma i zawiadomienia.

Czego robić nie może:

• egzekucji z nieruchomości,
• planu podziału,
• decyzji strategicznych (umorzenie, zawieszenie).

To zostaje w rękach komornika.

Praktyczna nauka zawodu – od A do Z

W ciągu 2 lat aplikant przechodzi całą ścieżkę postępowania egzekucyjnego:

• analiza wyroków, nakazów zapłaty i aktów notarialnych,
• wszczęcie egzekucji,
• egzekucja z ruchomości, wynagrodzenia i kont bankowych,
• przygotowanie licytacji,
• kontakt z wierzycielami, dłużnikami, sądami i urzędami.

Przykład z życia:

• liczysz kwotę wolną od zajęcia (w 2026 r. – 3 604,50 zł netto),
• przygotowujesz obwieszczenie o licytacji,
• jedziesz na eksmisję z asystą policji,
• wracasz do biura i piszesz protokół.

To nie jest „sucha teoria”. To zawód uczony w boju.

Realia pracy komornika sądowego

To praca:

• 50–60% biuro,
• 40–50% teren.

Są plusy:

• prestiż,
• samodzielność,
• wysokie zarobki w przyszłości,
• brak rutyny.

Są minusy:

• stres,
• konflikty z dłużnikami,
• odpowiedzialność majątkowa,
• ryzyko agresji.

Aplikant widzi to wszystko od pierwszego dnia. I to dobrze – bo wiesz, czy ten zawód jest dla Ciebie, zanim zostaniesz asesorem.

Wynagrodzenie i koszty aplikacji

Ile zarabia aplikant komorniczy

Aplikant jest zatrudniony na umowę o pracę. Wynagrodzenie nie jest uregulowane ustawowo – decyduje patron.

Realne widełki:

• minimum: ok. 3 000 zł brutto,
• mediana: 6 760 zł brutto,
• górna półka (duże miasta): 8 000 – 10 000 zł brutto.

Dla porównania:

• aplikacja adwokacka i radcowska – często 3 000 – 6 000 zł,
• notarialna – 4 000 – 7 000 zł.

To jedna z największych zalet aplikacji komorniczej.

Opłaty roczne i koszty dodatkowe

Od 1 stycznia 2026 r.:

• opłata roczna: 6 500 zł,
• płatność jednorazowo lub w 2 ratach po 3 250 zł.

Łącznie za 2 lata:

• 13 000 zł opłat obowiązkowych.

Dodatkowo:

• materiały do nauki: 500 – 1 000 zł,
• dojazdy na zajęcia: 2 000 – 5 000 zł,
• egzamin komorniczy: 1 000 – 2 000 zł.

Łączny koszt aplikacji: ok. 16 500 – 21 000 zł.

Bilans?
Przy medianie wynagrodzenia aplikant zarabia w 2 lata ok. 117 600 zł netto, więc finansowo aplikacja komornicza zdecydowanie się broni.

Egzamin komorniczy – kolejny etap po aplikacji

Po dwóch latach intensywnej pracy w kancelarii komorniczej i zajęć w izbie przychodzi moment, który realnie decyduje o dalszej karierze. Egzamin komorniczy to państwowy egzamin zawodowy – bez niego nie ma asesury, a bez asesury nie da się zostać komornikiem sądowym. To już nie test jak egzamin wstępny na aplikację komorniczą, ale sprawdzian tego, czy potrafisz samodzielnie wykonywać zawód.

Jak wygląda egzamin komorniczy

Struktura trzydniowego egzaminu

Egzamin komorniczy trwa 3 dni i łącznie 20 godzin. Całość ma formę pisemną. Kandydat może pisać odręcznie albo na własnym laptopie z aplikacją AZEP (system do zdawania egzaminów prawniczych).

Przykładowy termin:

• Dzień 1: 8 kwietnia, godz. 10:00–16:00 (6 godzin)
• Dzień 2: 9 kwietnia, godz. 10:00–16:00 (6 godzin)
• Dzień 3: 10 kwietnia, godz. 10:00–18:00 (8 godzin)

Podział wygląda następująco:

To nie jest egzamin „z wiedzy”. To egzamin z praktyki – dokładnie tej, którą zdobywałeś podczas odbywania aplikacji komorniczej.

Kazusy, pisma i etyka zawodowa

Część I – czynności komornicze (dzień 1)
Dostajesz rozbudowany kazus z zakresu postępowania egzekucyjnego. Twoim zadaniem jest przygotować projekt konkretnych czynności, np.:

• egzekucję z nieruchomości,
• plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji,
• zajęcie rachunków bankowych wraz z wyliczeniem kwoty wolnej od zajęcia.

Przykład:

„Sporządź plan podziału sumy 650 000 zł uzyskanej z licytacji nieruchomości, uwzględniając wierzycieli hipotecznych, alimentacyjnych i ZUS.”

Część II – czynności komornicze (dzień 2)
Tu albo kontynuujesz sprawę z dnia pierwszego, albo dostajesz nowy kazus. Piszesz m.in.:

• protokoły zajęć,
• postanowienia o umorzeniu lub zawieszeniu egzekucji,
• rozliczenie kosztów egzekucyjnych zgodnie z ustawą o kosztach komorniczych.

Część III – skarga na czynność komornika (dzień 3, ok. 4h)
Musisz sporządzić odpowiedź na skargę z art. 767 § 5 k.p.c.
Czyli: analizujesz zarzuty strony (np. dłużnika), sprawdzasz, czy komornik popełnił błąd, i przygotowujesz pismo procesowe do sądu.

Część IV – etyka zawodowa (dzień 3, ok. 4h)
Na koniec dostajesz kazus etyczny. To nie „opinia filozoficzna”, tylko konkret:

• wskazujesz naruszone (lub nienaruszone) zasady,
• odwołujesz się do Kodeksu Etyki Zawodowej Komornika,
• oceniasz ryzyko odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Przykład:

Komornik przyjmuje „premię” 5 000 zł miesięcznie od kancelarii prawnej w zamian za priorytetowe traktowanie spraw.
Twoim zadaniem jest jasno wskazać, dlaczego to naruszenie etyki i jakie mogą być konsekwencje.

Warunki zdania egzaminu

Egzamin komorniczy nie jest oceniany częściami. Komisja patrzy na całość pracy.
Nie ma oficjalnych progów punktowych – liczy się:

• poprawność merytoryczna,
• zgodność z przepisami,
• logika rozumowania,
• forma i kompletność pism.

Zdawalność:

• 2022 r.: 65,5%
• 2023 r.: 77,3%

To więcej niż na wielu egzaminach adwokackich czy radcowskich. Dlaczego? Bo kandydaci mają za sobą 2 lata praktyki w kancelarii komorniczej.

Przygotowanie do egzaminu komorniczego

Plan nauki

Dobre przygotowanie nie oznacza „zakuwania”. Oznacza systematyczną pracę z kazusami i pismami.

Optymalny wariant:

• 60 dni nauki podstawowej – 3–4 godziny dziennie,
• 10 dni powtórek – 4–6 godzin dziennie,
• 1–2 pełne symulacje egzaminu.

To wystarczy, żeby:

• uporządkować KPC (art. 776–1088),
• opanować ustawę o komornikach sądowych,
• wyćwiczyć plan podziału, skargi i koszty.

Model tygodnia:

• pon.–sob. – nauka tematyczna,
• niedziela – odpoczynek albo nadrabianie zaległości.

Praktyka pisania pism

To najważniejsza część przygotowania. Bez niej nawet najlepsza wiedza teoretyczna nie pomoże.

Co ćwiczyć:

• postanowienia (wszczęcie egzekucji, umorzenie),
• protokoły (zajęcie, licytacja),
• plan podziału,
• odpowiedź na skargę,
• opinie etyczne.

Zalecenie praktyczne:

• 1 pismo dziennie przez ostatnie 30 dni przed egzaminem,
• zawsze w limicie czasowym (4–6 godzin),
• bez internetu, tylko akty prawne.

Najczęstsze błędy:

• brak pouczenia o środkach zaskarżenia,
• błędne wyliczenia kosztów,
• chaos w strukturze pisma,
• nieaktualne przepisy.

Rozwiązanie? Checklisty i automatyzm. Egzamin to nie czas na improwizację.

Zarządzanie czasem na egzaminie

Egzamin komorniczy to maraton, nie sprint.

Dzień 1 i 2 (6 godzin):

• 30 min – analiza kazusu,
• 45 min – wyszukanie przepisów,
• 45 min – plan pisma,
• 3 godz. – pisanie,
• 1 godz. – korekta.

Dzień 3 (8 godzin):

• 4 godz. – skarga,
• 4 godz. – etyka,
• zawsze zostaw minimum 30 minut na sprawdzenie pracy.

Zasady kluczowe:

• nie zaczynaj pisać bez planu,
• nie panikuj, jeśli czegoś nie zdążysz,
• jakość jest ważniejsza niż objętość.

Między dniami egzaminu nie ucz się. Odpoczynek, sen i regeneracja dają więcej niż nerwowe powtórki.

Asesor komorniczy i dalsza droga do zawodu

Zdany egzamin komorniczy zamyka etap nauki i otwiera drzwi do realnej samodzielności. Od tego momentu nie jesteś już aplikantem, ale wchodzisz na przedostatni szczebel kariery. Asesura to moment, w którym teoria spotyka się z pełną odpowiedzialnością za czynności egzekucyjne – jeszcze pod nadzorem, ale już na poważnie.

Kim jest asesor komorniczy i jakie ma obowiązki

Kim jest asesor komorniczy – w praktyce

Asesor komorniczy to osoba, która:

• ukończyła aplikację komorniczą trwającą 2 lata,
• uzyskała pozytywny wynik z egzaminu komorniczego,
• została powołana przez prezesa sądu apelacyjnego.

Z punktu widzenia kancelarii asesor to już nie „uczeń zawodu”. To prawnik, który wykonuje większość czynności komornika sądowego, ale działa pod nadzorem. Ten etap ma jeden cel: przygotować asesora do tego, by w przyszłości samodzielnie wykonywać zawód komornika i prowadzić własną kancelarię.

Podstawą prawną jest ustawa o komornikach sądowych. Zgodnie z art. 129, asesorem może zostać osoba, która spełnia m.in. wymogi dotyczące:

• obywatelstwa Rzeczypospolitej Polskiej,
• pełnej zdolności do czynności prawnych,
• niekaralności (brak przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego lub przestępstw skarbowych),
• ukończenia wyższych studiów prawniczych w Rzeczypospolitej Polskiej lub zagranicznych studiów prawniczych uznanych,
• zdania egzaminu komorniczego.

Zakres czynności asesora

Asesor komorniczy wykonuje szeroki zakres czynności egzekucyjnych, ale nie wszystkie i nie zawsze samodzielnie.

Co asesor może robić (z pisemnym upoważnieniem komornika):

1. Czynności kancelaryjne

• rejestrowanie i ewidencjonowanie spraw,
• księgowanie wpłat,
• sporządzanie pism procesowych (postanowienia, zawiadomienia, odpowiedzi na skargi),
• przygotowywanie protokołów, opisów i oszacowań majątku.

2. Czynności egzekucyjne

• zajęcie ruchomości (z protokołem i oszacowaniem),
• zajęcie wynagrodzenia za pracę,
• zajęcie rachunków bankowych,
• doręczanie pism,
• przygotowanie licytacji ruchomości,
• zabezpieczanie roszczeń.

3. Czynności terenowe

• ustalanie miejsca zamieszkania dłużnika,
• poszukiwanie majątku,
• udział w licytacjach,
• zajęcia w terenie.

Czego asesor nie może robić samodzielnie:

• prowadzić egzekucji z nieruchomości (zajęcie, opis, oszacowanie, licytacja),
• sporządzać planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji,
• przeprowadzać eksmisji,
• występować o środki przymusu,
• podejmować decyzji strategicznych (umorzenie, zawieszenie, ustalanie kosztów).

Dla jasności – różnice w uprawnieniach:

Odpowiedzialność i nadzór

Asesor działa pod ścisłym nadzorem komornika sądowego. Komornik:

• wydaje pisemne upoważnienia,
• kontroluje pisma i protokoły,
• instruuje i koryguje,
• ponosi odpowiedzialność za błędy asesora.

Brak nadzoru może skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną komornika (art. 222 pkt 7 ustawy).

Jednocześnie asesor sam odpowiada dyscyplinarnie – na takich samych zasadach jak komornik. Kary obejmują:

• upomnienie,
• naganę,
• karę pieniężną od 1- do 10-krotności przeciętnego wynagrodzenia (np. od 8 000 zł do 80 000 zł),
• skreślenie z wykazu asesorów (z możliwością powrotu dopiero po 5 latach).

Postępowania prowadzą:

• rada właściwej izby komorniczej (I instancja),
• prezes sądu apelacyjnego (II instancja).

Ile trwa asesura i jakie są zarobki

Minimalny okres asesury

Asesura nie jest dowolna czasowo.

• Minimalny okres: 2 lata
  Dopiero po tym czasie asesor może złożyć wniosek o powołanie na stanowisko komornika sądowego.
• Maksymalny okres (obecnie): 6 lat
  Dotyczy asesorów powołanych po 2019 r. Jeśli w tym czasie nie otworzą kancelarii ani nie wygrają konkursu – tracą uprawnienia.

Wyjątek:

• asesorzy powołani przed 2019 r. mogą wykonywać zawód bezterminowo.

Stan prawny na 30 stycznia 2026 r.:
W kwietniu 2025 r. Rada Ministrów przyjęła projekt znoszący limit 6 lat. Projekt nie wszedł jeszcze w życie, więc obecnie limit nadal obowiązuje.

Realne wynagrodzenie asesora

Finansowo asesura to wyraźny krok w górę w porównaniu z aplikacją.

Średnie wynagrodzenia brutto:

• 7 340 zł – mediana (2024),
• 8 000 – 10 000 zł – typowe widełki (2025),
• powyżej 11 400 zł – najlepiej opłacani asesorzy.

Rozkład wynagrodzeń:

• 25% najniższych: poniżej 5 910 zł brutto,
• 50% (mediana): 5 910 – 11 400 zł brutto,
• 25% najwyższych: powyżej 11 400 zł brutto.

Od czego zależą zarobki:

• staż asesora (2 vs 5–6 lat),
• lokalizacja kancelarii (Warszawa, Kraków, Wrocław = wyżej),
• wielkość kancelarii,
• polityka wynagrodzeń komornika.

Porównanie etapów kariery:

Asesor ma stabilną pensję (umowa o pracę), bez prowizji od skuteczności egzekucji. To bezpieczny etap finansowy przed wejściem w znacznie bardziej dochodowy, ale i ryzykowny model pracy komornika.